kimse haklı değil aslında

İnsan yazarken geri adım atabiliyor da yaşarken geri adım atamıyor.

diyormuş ki bu şarkı ;

son için sakla, o en soğuk bakışını,
o bakış ki aşkı yarım bırakır,
olur da acı çekerim  böylece 
gidebilirim, ve derinden senden nefret ettiğimi hissederim

bir bardakçık (kadehçik) ta sakla,
en acı zehir için,
onu içeyim ve kalbimden (içimden)
senin için dileyeyim

sana iyi şanslar ve yolun açık olsun
hayallerini sakın atma 
sakın onları yolda bulmayayım
ve senin için üzülmeyeyim

son için sakla, o en büyük nefreti
belki sadece o zaman seni inkar edebilirim 
ve belki de diyebilirim: bana bak, ağlamıyorum
kaybetmeyi öğrendim, fakat kaybolmayacağım
                                                                     :))