Artık alıştık aynı anıları yüz kere dinlemeye, sesimizi çıkarmıyoruz. annem her yıl düzenli olarak çocukluk anılarından bahseder ama bu sefer anlattıklarında daha derine indi kendisi. çocukken kuşlar tuzak kurup yakalarmışmışlar. ama gerisi gelmez burda kalırdı bu hikaye.fakat bu yıl o yakaladıkları masum serçelerin kafasını kırt diye koparıp , tüylerini yolup bir güzel kızartıp yediklerini anlatınca ,anneme bakış açım bi değişti ki sormayın.hayır televizyonun herkeste olmadığı, kurtlar vadisine özenen ergenlerin yaşamadığı bir dönemde bunu akıl etmelerine şaşırdım.çocukların hayal gücüne akıl sır ermez derler ama bunların şeytanlıklarıda hani o dönem için baya fazlaymış =) te allaam=) yani ozzy osbourne annemin yanında melek kalır. zaten o civciv hikayeside sadece bi efsaneden ibaret değil miydi ?. buyrun bizden türk işi gerçek bir vahşet size.aslında anlamalıydım pataklaya pataklaya sevmesinden bizi.öyle çocuk mu sevilir? dimi =) ha bi de annem beni sarı civcivim diye sever. demek içinde ukde kalan bi civciv vakasıda annemin içinde yatıyor.
annenden hiç beklemezdim ! : ) kıpır kıpır bi hatun olsa da bu kadar vahsete ev sahipligi etcek görüntüyü vermemiş bana :)
YanıtlaSilbende beklemezdim valla =)) bi insan ufacık kuşu niye yemek ister te allam . gerçi çocukken pasta diye çamurdan yapardık ya bi şeyler ,öyle toprak yiyenler falan vardı şaşırmamak lazım , çocukluk işte =D
YanıtlaSil